کوین کنستانت، کیس آموزشی در دانشگاه ها - وبلاگ شکوفه

به گزارش وبلاگ شکوفه، می توان نحوه قرارداد بستن کوین کنستانت با باشگاه تراکتور را به عنوان یک کیس آموزشی در دانشگاه ها تدریس کرد.

سامان موحدی راد| بعید می دانم واژه ای بتواند تحقیری که فوتبال ایران در مجامع بین المللی از رهگذر پرونده های اقتصادی می گردد را توصیف کند. انگار در خارج از ایران میان بازیکنان از کار افتاده و از رده خارج، رقابتی جهانی برای بستن بهترین قرارداد با تیم های ایران و همچنین افزایش رکورد دریافت بیشترین غرامت از محل شکایت از تیم های ایران در جریان است. هرچه بازیکن از رده خارج تر و ناکارآمدتر، احتمال نزدیک شدن به مبالغ هنگفتی از پول بیشتر. به همان میزان که در آن سوی آب رقابتی عالی برای بستن بهترین قرارداد با تیم های ایرانی و مدیران لایقش در جریان است، در ایران هم کمیته هایی تشکیل شده اند تا یکی یکی پرونده ها را برطرف و رجوع نمایند و دربه در به دنبال منابعی برای تأمین بدهی باشند.

تجربه نشان داده فرقی ندارد شما استقلالی یا پرسپولیسی باشی و وابسته به ساختار دولتی یا تیم متمولی مثل تراکتور که توسط یک مولتی میلیاردر اداره می گردد. در همه حالت های ممکن احتمال بستن قراردادی آبرومند و نزدیک به واقعیت که حق و حقوق باشگاه و بازیکن در آن به درستی استیفا گردد، نزدیک به صفر است.

در جدیدترین مورد از موارد سریالی و فراوان فوتبال ایران، یک بازیکن بازنشسته، از کار افتاده و همراه با مصدومیت و مسائل قلبی توانست از باشگاه تراکتورسازی 800 هزار دلار غرامت بگیرد. کوین کنستانت، ستاره گینه ای که در ایران با برند بازیکن سابق میلان تبلیغ می شد و رسانه ها او را در نقش یکی از ستاره های تکرار ناشدنی خارجی فوتبال ایران جا می زدند بدون حتی یک دقیقه بازی برای تراکتور از آنها 800 هزار دلار دریافت کرد؛ رقمی که بعید است در هیچ کدام از قراردادهایش بابت کاری تا این حد سبک دریافت نموده باشد. در واقع می توان نحوه قرارداد بستن او با باشگاه تراکتور را به عنوان یک کیس آموزشی در دانشگاه ها تدریس کرد.

به نظر می رسد در فوتبال ایران مهم نیست که شما دولتی هستید یا خصوصی، از هر بخشی که باشید مدل پول خرج کردن بی حساب و کتاب در همه جا جریان دارد. انگار اگر شما این استانداردها از بی کفایتی را نداشته باشید، نمی توانید در این بازی حضور پیدا کنید. برای عضویت در باشگاه مدیریت ایرانی در فوتبال باید همه این استانداردها را داشته باشید. چندان به دنبال ساختن زیرساخت برای باشگاه نباشید و تنها به دنبال اتلاف منابع باشید. از باشگاه تان یک هویت پوشالی بسازید و ویرانه ای را برای بعدی ها باقی بگذارید. بعید می دانم هیچ جای ایران به اندازه فوتبالش چنین ساختار یکدستی از مدیران و مؤثران را داشته باشد.